Wioleta Szmkiewicz odnosi się do doświadczenia sprzed kilku lat, które na nas wszystkich odcisnęło piętno. Tematycznie bowiem wystawa koncentruje się wokół portretów ludzi z okresu pandemii COVID-19, a nawiązaniem do klimatu emocjonalnego tamtego czasu są też oraz przedstawienia tramwajów i pociągów traktowanych jako ślady tkanki miejskiej – znaki obecności, przemijania i rytmu miasta na przestrzeni lat. Prezentowane oba cykle prac obejmują grafiki wykonane w technikach druku wklęsłego: akwaforta, akwatinta, a także w technice własnej.

Portrety odnoszą się do doświadczenia izolacji, niepewności i napięcia społecznego, próbując uchwycić emocjonalny wręcz dramatyczny stan człowieka w czasie pandemii. Motywy transportu miejskiego – tramwajów i pociągów – stanowią wizualne dopełnienie narracji, symbolizujące ruch, pamięć miejsca oraz ciągłość miejskiego życia, nawet w momentach jego czasowego zatrzymania.

Wioleta Szymkiewicz (1990), absolwentka Wydziału Sztuki Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza w Częstochowie, dyplom z malarstwa sztalugowego w pracowni prof. Włodzimierza Kuleja (2021) oraz grafiki warsztatowej w pracowni : dr hab. Katarzyny Winczek, prof. UJD (2022). Uczestniczka wystaw zbiorowych, m.in. „Śladami Czarnego Kota Dwa” w Muzeum Produkcji Zapałek w Częstochowie, „Fragility of Life” w SPAZIO TEMPORARY, Wenecja.

Artystka angażuje się w projekty kulturalno-społeczne – aktywnie współpracuje z Fundacją Wspierania Kultury A. S. K. Jabłczyńscy, która wspiera organizację wydarzeń artystycznych oraz działania promujące kulturę lokalną i ogólnopolską. W latach 2022 – 2025 Wioleta Szymkiewicz była współtwórczynią i współprowadzącą miejsce spotkań artystycznych, działalności twórczej i wystawienniczej – Klubokawiarnię Banqe w Częstochowie.

źródło: https://tiny.pl/86bqcbm2p