Historyczny Człowiek Roku
Juliusz Sętowski
Człowiek roku 1915 - Józef Ficenes
Był człowiekiem zamożnym, właścicielem szeregu nieruchomości w Częstochowie. Zajmował ważne stanowiska w instytucjach o charakterze finansowym w mieście. Cieszył się zaufaniem społecznym – zasiadał w Radzie Miejskiej, był ławnikiem Magistratu Częstochowy. Działał na niwie społecznej. W 1915 r. był współorganizatorem, później przewodniczącym komitetu, który urządzał ogródki warzywne dla najuboższych mieszkańców Częstochowy.
Człowiek roku 1914 - Antoni Księżyk
Był właścicielem ziemskim, właścicielem cegielni, działaczem społecznym i charytatywnym. W sierpniu 1914 r. dzięki przekazanym przez niego cegłom wybudowano kuchnię Doraźnej Pomocy, która w początkach I wojny światowej wydawała bezpłatne posiłki dla najuboższych mieszkańców miasta.
Człowiek roku 1920 - Henryk Fijałkowski
Był działaczem robotniczym, członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej. W latach 1917–1918 należał do Pogotowia Bojowego PPS, Polskiej Organizacji Wojskowej. Do 1919 r. pełnił funkcję zastępcy komendanta Milicji Ludowej. W lipcu 1920 r. podczas wojny z Rosją bolszewicką był organizatorem w Częstochowie i w Rakowie oddziału, który wziął udział w walkach pod Warszawą. Z ramienia Ludowego Komitetu Niesienia Pomocy Armii prowadził werbunek do oddziałów ochotniczych kierowanych na front w 1920 r.
Człowiek roku 1925 - Bolesław Wróblewski
Był księdzem, działaczem społecznym, dobroczynnym i patriotycznym. W roku 1925 został wybrany przewodniczącym Towarzystwa Dobroczynności dla Chrześcijan w Częstochowie.
Człowiek roku 1991 - Aleksander Jaśkiewicz
Był historykiem sztuki, kierownikiem Działu Sztuki, później dyrektorem Muzeum Okręgowego w Częstochowie, prowadził zajęcia z historii sztuki w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych i w Wyższej Szkole Pedagogicznej. Autor ponad 200 artykułów poświęconych artystom i życiu artystycznemu Częstochowy. W 1991 r. został dyrektorem Muzeum Okręgowego w Częstochowie (obecnie Muzeum Częstochowskie) i laureatem nagrody prezydenta miasta w dziedzinie historii kultury.
Człowiek roku 1947 - Józef Kaźmierczak
Do 1939 r. piastował w Częstochowie dwukrotnie funkcję radnego miejskiego (1934 i 1939 r.) oraz był ławnikiem Zarządu Miejskiego. Zasiadał w Sejmie Drugiej Rzeczypospolitej, działał w robotniczych związkach zawodowych i stowarzyszeniach. W 1947 r. wybrany na posła do Sejmu Ustawodawczego.
Człowiek roku 1945 – Maria Stypułkowska
Była radczynią prawną w Warszawie, adwokatką w Częstochowie, działaczką organizacji kobiecych, autorką przekładów książek z języków hiszpańskiego i francuskiego. Po utworzeniu w 1945 r. Ligi Kobiet Maria Stypułkowska stała się jedną z jej najaktywniejszych członkiń.
Człowiek roku 1899 - Władysław Małkowski
Był z wykształcenia prawnikiem, prowadził biuro notarialne, angażował się w działalność dobroczynną, w 1906 r. współtworzył polskie szkolnictwo w Częstochowie, od 1907 r. współorganizował Wystawę Przemysłu i Rolnictwa. Jego powołaniem była działalność w Straży Ogniowej Ochotniczej; w 1899 r. został jej prezesem w Częstochowie, jako członek Międzynarodowej Rady Strażackiej reprezentował polską straż na kongresach w Paryżu i Brukseli.
Człowiek roku 1892 - Ignacy Tomczyk
Był farmaceutą, właścicielem apteki, a także największego hotelu w Częstochowie, zasiadał w zarządach i był przewodniczącym kilku stowarzyszeń finansowych w mieście. Zasiadał w Radzie Miejskiej, udzielał się społecznie i charytatywnie. W 1892 r. wydarzeniem było zaś otwarcie przez Ignacego Tomczyka Instytutu Wód Mineralnych w ogrodzie braci Wolbergów.
Człowiek roku 1997 - Marek Perepeczko
Był aktorem teatralnym i filmowym, miłośnikiem sportu; uprawiał koszykówkę, kulturystykę, podnoszenie ciężarów, pływanie. Niezwykłą popularność zdobył filmem „Janosik”. W 1997 r. został dyrektorem Teatru im. Adama Mickiewicza.