Człowiek roku 1964 – Jerzy Kulej

Był pięściarzem, wielokrotnym reprezentantem Polski w boksie, nauczycielem wychowania fizycznego, trenerem kadry młodzieżowej Polski, kapitanem Milicji Obywatelskiej, menedżerem boksu, działaczem sportowym, posłem na Sejm. W roku 1964 zdobył złoty medal Igrzysk Olimpijskich w Tokio.

Jerzy Zdzisław Kulej urodził się 19 października 1940 r, w Częstochowie, był synem Mieczysława i Ireny z Pietrzaków. Mieszkał przy ulicy Podgórnej 25 (dom ten został rozebrany). W 1954 r. ukończył Szkołę Podstawową przy Liceum Ogólnokształcącym im. Henryka Sienkiewicza w Częstochowie, edukację w zakresie szkoły zawodowej i średniej odbył w Warszawie.

W 1955 r. zaczął trenować boks w Klubie Sportowym „Start Częstochowa”. Jego pierwszym trenerem i zarazem wychowawcą był Wincenty Szyiński. W 1958 r. w plebiscycie na najlepszych sportowców Częstochowy znalazł się w gronie pięciu najwybitniejszych osób (wybranych spośród 97). W tymże roku zadebiutował w reprezentacji Polski. Był zawodnikiem „Gwardii” Warszawa, ośmiokrotnym mistrzem Polski w wadze lekkopółśredniej (w latach 1961–1970). Zdobywał złote medale mistrzostw Europy (1963 Moskwa, 1965 Berlin) oraz złote medale na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio (1964) i w Meksyku (1968).

W swojej karierze stoczył 348 walk, z których 317 wygrał. Po zakończeniu kariery sportowej był trenerem (w 1972 r. ukończył studia na Wydziale Nauczycielsko-Trenerskim AWF w Warszawie), działaczem sportowym, menedżerem boksu zawodowego oraz komentatorem sportowym. Zasiadał w zarządzie Polskiego Komitetu Olimpijskiego, był wiceprezesem Związku Boksu Zawodowego w Polsce, prezesem Klubu Polskich Medalistów Olimpijskich.

Wystąpił w filmach: fabularnym w reżyserii Marka Piwowskiego „Przepraszam, czy tu biją?” (1976) oraz dokumentalnym „Papa Stamm” (1978). W latach 2001–2005 był posłem na Sejm RP z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 1996 r. ukazała się autobiograficzna książka „Jerzy Kulej – dwie strony medalu”.

Utrzymywał kontakty z rodzinnym miastem, m.in. był gościem I Kongresu Częstochowian i Dni Olimpijczyka, brał udział w spotkaniach z młodzieżą i przyjaciółmi, pojawiał się na galach bokserskich. Publicznie podkreślał, że jest częstochowianinem całym sercem.

Zmarł 13 lipca 2012 r. w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Jerzy Kulej był odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1964), Krzyżem Oficerskim (1968) i Komandorskim (1998) Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe (w latach 1963–65). W 1998 r. zajął trzecie miejsce w plebiscycie na najlepszego sportowca Polski XX wieku.

W 2017 r. rondo na skrzyżowaniu ulic Bohaterów Monte Cassino, Sabinowskiej, Dźbowskiej i Żyznej w Częstochowie nazwano imieniem Jerzego Kuleja.

Żoną boksera była Helena Kulej (małżeństwo zakończyło się rozwodem). Historia ich związku stała się kanwą filmu „Kulej. Dwie strony medalu” w reżyserii Xawerego Żuławskiego. W rolę legendy sportu wciela się Tomasz Włosok.

10 października w Cinema City Wolność odbędzie się częstochowska premiera tej produkcji. Inicjatorem powstania obrazu jest syn pary Waldemar Kulej – nauczyciel, trener boksu, absolwent warszawskiej AWF (1985), współautor (z Piotrem Szaramą) drugiego, pełnego wydania biografii ojca „W cieniu podium”.

Fotografie pochodzą z archiwum Waldemara Kuleja.