Człowiek roku 1915 - Józef Ficenes
Był człowiekiem zamożnym, właścicielem szeregu nieruchomości w Częstochowie. Zajmował ważne stanowiska w instytucjach o charakterze finansowym w mieście. Cieszył się zaufaniem społecznym – zasiadał w Radzie Miejskiej, był ławnikiem Magistratu Częstochowy. Działał na niwie społecznej. W 1915 r. był współorganizatorem, później przewodniczącym komitetu, który urządzał ogródki warzywne dla najuboższych mieszkańców Częstochowy.
Józef Ficenes urodził się 2 marca 1868 r. w Kamienicy Polskiej, był synem Józefa (1825–1875) i Marianny z Hoffmanów.
Ukończył cztery klasy progimnazjum rządowego w Częstochowie. Mieszkał przy ulicy Dojazd (później Piłsudskiego) 7. Był właścicielem kamienic: przy ulicach Panny Maryi 18 (obecnie Aleja NMP), Szkolnej 39 (Dąbrowskiego), Mikołajewskiej (Katedralnej). W roku 1900 należał do współzałożycieli Towarzystwa Pożyczkowo-Oszczędnościowego. Pełnił funkcję dyrektora Towarzystwa Kredytowego Miasta Częstochowy oraz członka Rady Częstochowskiego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu. Był też członkiem Rady Towarzystwa Pożyczkowo-Oszczędnościowego (później był to Bank Ludowy).
W latach 1915–17 zasiadał w Radzie Miejskiej (RM) w Częstochowie; pracował w komisji szacunkowej, a od lipca 1917 r. w komisji finansowej, następnie w komisji podatkowej RM. Przed 1914 r. powoływany był do komisji sanitarnej miasta; podlegały mu: I Aleja oraz ulice: Aleksandrowska (od 1926 r. była to ul. Wilsona) i Konstantynowska (później Wały Dwernickiego).
Od początku 1915 r. Józef Ficenes przewodził komitetowi, który na nieużytkowanych terenach w mieście urządzał ogródki warzywne dla biednej ludności. W latach 1915–19 był członkiem Głównej Rady Opiekuńczej w Częstochowie, a także Rady Opiekuńczej Powiatu Częstochowskiego.
W okresie od 1925 r. do lutego 1926 r. pełnił funkcję ławnika Magistratu Częstochowy. Od 1924 r. był członkiem zarządu, a od roku 1930 Rady Nadzorczej Spółdzielczego Banku Ludowego w Częstochowie.
Zmarł 10 grudnia 1939 r. w Częstochowie. Pochowany został na cmentarzu Kule (w kwaterze 32, rząd Z, grób 8).
W małżeństwie (od 1893 r.) z Heleną Sejfried (1874–1948) miał dziewięcioro dzieci: Jana Nepomucena (1894–1958), ginekologa; Józefa Zygmunta (1897–1940); Marcelina Władysława (1899–1924), porucznika 75. pułku piechoty, który zginął w Hucie Królewskiej (Chorzów); Henryka Wiktora (1901–1984), urzędnika bankowego; a także Mariana Piotra (1903–1976), inżyniera architekta, członka zarządu Towarzystwa Dobroczynności dla Chrześcijan, właściciela wapiennika „Adam” przy ulicy Mirowskiej. Córkami jego były: Helena Julia; Eugenia Antonina zamężna Kuklińska (1905–1996), nauczycielka języka francuskiego; Maria Józefa (1906–1987); Helena Leokadia (1907–1976).
