Aktualności

16 sierpnia 2017
Szacowny dziewięćdziesięciolatek.
[zdjęcie aktualności]

W 1927 roku nikt nie mógł narzekać na nudę. Właśnie wtedy odbyła się pierwsza transatlantycka rozmowa między Nowym Yorkiem a Londynem, premiera filmu muzycznego „Śpiewak jazzbandu” zakończyła erę kina niemego, prochy Juliusza Słowackiego spoczęły w Krypcie Wieszczów w Krakowie, a Halina Konopacka ustanowiła rekord świata w rzucie dyskiem. Wśród takich okoliczności narodziła się myśl o założeniu w Częstochowie zespołu aktorskiego.

Inicjatorem był aktor, częstochowianin, Jan Otrembski. W sezonie 1926/27 otrzymał on licencję z ZASP na prowadzenie teatru w sali Reduty przy ul. Strażackiej 8 (dziś: Katedralna13). Tam skompletował pierwszy stały zespół aktorski, a na pokrycie kosztów zaliczek dla artystów i urządzenie sali wydał wszystkie swoje oszczędności. 15 marca 1927 roku teatr otwarto premierą „Ślubów panieńskich” Aleksandra Fredry. We wrześniu tego samego roku teatr przyjął nazwę: Teatr Miejski Rozmaitości.

W październiku 1928r., również z inicjatywy Jana Otrembskiego i starosty częstochowskiego Kazimierza Kuhna, powstała spółka akcyjna „Towarzystwo Budowy i Eksploatacji Teatru w Częstochowie S.A”, dzięki której rozpoczęto budowę gmachu teatralnego na placu zakupionym na rogu ulic Kilińskiego i Jasnogórskiej. Po zamknięciu Teatru Rozmaitości (1930r.), w lipcu następnego roku na parterze częściowo wykoń- czonego gmachu przy ul. Kilińskiego otwarto Teatr Miejski Kameralny pod dyrekcją Jana Otrembskiego i Antoniego Piekarskiego. Równolegle Otrembski próbował także prowadzić scenę teatralną w Parku im. St. Staszica pod Jasną Górą. W 1932 r. funkcję dyrektora przejął wybitny reżyser i scenograf Iwo Gall. Dyrektorowanie Iwo Galla w Teatrze Miejskim Kameralnym to ponad 60 premier, m.in. „Wyzwolenie” Wyspiańskiego, „Róża” Żeromskiego oraz sztuki Szaniawskiego, Słonimskiego i Jasnorzewskiej-Pawlikowskiej. Za kadencji kolejnego dyrektora, Kazimierza Brodzikowskiego, teatr przyjął nazwę Teatr Miejski i na jego deskach gościnnie występowali Franiciszek Brodniewicz, Eugeniusz Bodo, Jadwiga Andrzejewska i Adolf Dymsza.

Podczas wojny teatr został zniszczony i zdewastowany. Jednak wraz z jej końcem grupa aktorów pod kierownictwem Tadeusza Krotke doprowadziła budynek teatru do używalności. Pierwszą premierą była „Uciekła mi przepióreczka” Żeromskiego. W 1949 roku teatr w Częstochowie został upań- stwowiony. Swój powojenny rozkwit zawdzięcza Edmundowi Kronowi, który objął dyrekcję w 1952 r. Teatr wypracował wówczas własną linię programową. Ciekawe premiery m.in. „Księcia niezłomnego” i „Warszawianki” oraz sukcesy artystyczne postawiły teatr w rzędzie najlepszych scen prowincjonalnych w kraju. Właśnie podczas dyrektorowania Krona teatr zyskał patrona- Adama Mickiewicza. Kolejny dyrektor z kolei, Augustyn Kowalczyk, oparł repertuar wyłącznie na współczesnych sztukach polskich, które w artystycznej formie miały odzwierciedlać sprawy i problemy tamtych czasów.

W historii naszego „Mickiewicza” na stanowisku dyrektora zasiadali tacy wybitni ludzie teatru jak: Andrzej Uramowicz, Bogdan Michalik, Henryk Talar, Marek Perepeczko czy Katarzyna Deszcz. Od 2006 r. teatr kierowany jest przez Roberta Dorosławskiego i Piotra Machalicę. Nowy sezon otworzą premierą spektaklu muzycznego „Wesołe miasteczko” z ostatnimi piosenkami Agnieszki Osieckiej. Przedstawienie wyreżyseruje Andre Hubner-Ochodlo. Więcej na ten temat w naszym wrześniowym numerze.

Magda Fijołek

Europejski dzień języków 2017